និរន្តរ៍

សិតសក់រួចនិលងើបរៀបចំកន្លែងដេកព្រោះម៉ោង៧យប់ហើយ។ រៀបចំគ្រែរួច ក្រមុំតូចដើរទៅទាញបង្អួចបិទ ស្រាប់តែនាងបានឮសូរសំឡេងព្រូសព្រាស់ ដូចជាមាន

សម្រឹបជើងបន្ដិច ដូចជាសំឡេងអ្វីមួយដួលរលំបន្ដិចស្ដាប់មិនច្បាស់។ និលបើកភ្នែកធំៗ សំឡេងនោះដូចជាលាន់ឮពីម្ដុំពំនូកចំបើង ក្បែរក្រោលគោរបស់នាង នៅខាងក្រោយផ្ទះ។ និលមានរូបរាងជាកូនស្រី ប៉ុន្ដែមានចរិតជាកូនប្រុស ព្រោះតែឪពុកម្ដាយរបស់នាង បានស្លាប់ចោលនាងតាំងពីតូច ហើយរស់នៅតែជាមួយជីតាដែលជាមនុស្សប្រុស ហេតុនេះកិច្ចការរបស់កូនប្រុស នាងពូកែទាំងអស់ព្រោះនាងតែងតែជួយការងារជីតារហូត សូម្បីតែចរិតក៏ដូចកូនប្រុសដែរ ព្រោះនៅក្នុងផ្ទះរបស់នាងគ្មានមនុស្សស្រី សម្រាប់ឱ្យនាងមើលជាគំរូទេ។ មិនត្រឹមតែមានចរិតដូចកូនប្រុសទេ និលជាមនុស្សដែលក្លាហានមិនចេះខ្លាចអ្វីទាំងអស់ តូចតែមាឌទេប៉ុន្ដែចិត្តធំ។ នាងក្រមុំគិតថាប្រហែលជាមានចោរ ចង់មកលួចគោនាងហើយមើលទៅ។ និលស្រវ៉ាបានរនុកទ្វាររួចដើរចេញពីក្នុងបន្ទប់ចុះទៅក្រោមផ្ទះយ៉ាងលឿន។ មកដល់ដីហើយ នាងដើរលបៗសំដៅទៅកន្លែងដែលនាងបានឮសម្រឹបប្លែកនោះ។ ក្រោមពន្លឺចន្ទមើលឃើញព្រាលៗ និលបានឃើញ ដូចជាមានមនុស្សម្នាក់កំពុងតែក្រាបនៅលើពំនូកចំបើង ក្បែរក្រោលគោរបស់នាង។ ក្រមុំតូចក្ដាប់រណុកទ្វារយ៉ាងណែន ឈានលបៗចូលទៅរកជននោះ គេកំពុងតែក្រាបលើពំនូកចំបើង គ្មានកម្រើកខ្លួនទាល់តែសោះ។ និលគិតក្នុងចិត្ត ‘អ្ហឹះ! អាចោរអំបុកចោរអំបែង ចង់លួចអ្នកណាមិនចង់ មកចង់លួចគោនាងនិលផង! ចង់សាកជាមួយយើងមែនទេ?’’។ នាងក្រមុំឈានថ្នមៗចូលកាន់តែកៀក លើករនុកទ្វារ បម្រុងសំពងទៅលើកញ្ជឹងកជននោះប៉ុន្ដែរំពេចនោះនាងក៏បានមើលឃើញ នៅក្នុងអាវរបស់គេមានប្រឡាក់ឈាមជោក។ និលស្រឡាំងកាំងដាក់រនុកទ្វារចុះវិញ ឱនឈ្ងោកមើលឱ្យកៀក ដើម្បីមើលឱ្យបានច្បាស់ គឺអាវរបស់គេប្រឡាក់សុទ្ធតែឈាមពិតមែន ហើយគេក៏បានសន្លប់បាត់ទៅហើយទើបគ្មានកម្រើកខ្លួនអ្វីបន្ដិចសោះ។ និលប្រញាប់ទាញខ្លួនគេឱ្យផ្ងារ ហើយក៏បានឃើញមុខរបស់គេ គឺជាបុរសដែលឋិតនៅក្នុងវ័យប្រហែល២៥ទៅ២៦ឆ្នាំប៉ុណ្ណោះ។ មុខរបស់គេស្លេកស្លាំងខ្លាំងណាស់ ប្រហែលជាហូរឈាមអស់ច្រើនពេក មិនអាចបង្អង់យូរបានឡើយ ជួយជីវិតមនុស្សសំខាន់ជាង។ នាងក្រមុំរត់ទៅស្រាយគោយកមកដាក់ទឹមរទេះ រួចលើកគ្រាបុរសដែលកំពុងតែសន្លប់មិនដឹងខ្លួននោះ ដាក់លើរទេះគោរបស់នាង។ និលធ្លាប់ធ្វើការងារធ្ងន់ៗដូចកូនប្រុស មិនពិបាកទេ គ្រាន់តែគ្រាមនុស្សម្នាក់ដាក់លើរទេះនោះ។ រៀបចំឱ្យគេដេកលើរទេះគោរបស់នាងដែលមានក្រាលចំបើងរួចរាល់ហើយ និលក៏ប្រញាប់បររទេះគោចេញពីផ្ទះសំដៅទៅពេទ្យស្រុកដែលនៅជិតផ្សារព្រៃនប់ឯណោះ។

‍